Nazywam się Filip Gawlik i trenuję Taekwondo już od blisko dziesięciu lat. Moja droga nie była w pełni prosta – zdarzały się okresy przerw spowodowane zdrowiem, szkołą czy wypaleniem. Mimo tego zawsze wracałem na salę treningową. To właśnie wierność tej drodze i konsekwencja doprowadziły mnie do czerwonego pasa, który zdobyłem po wielu latach pracy i samodyscypliny.

Dla mnie Taekwondo to przede wszystkim pasja, która pozwala mi zachować równowagę, zdrowie i siłę – zarówno fizyczną, jak i mentalną. Nie mam ambicji, aby zostać mistrzem świata, ale zależy mi na tym, aby być dobrym w tym, co robię. To podejście wyróżnia mnie spośród wielu zawodników – dla mnie sport jest przede wszystkim narzędziem rozwoju charakteru, cierpliwości i systematyczności.

Ogromną rolę na tej drodze odegrał Trener, którego darzę wielkim szacunkiem. Cenię w nim nie tylko wiedzę i doświadczenie, ale przede wszystkim charakter: wymagający, ale sprawiedliwy, uczciwy, potrafiący dostrzec w innych potencjał i dać im szansę. To dzięki niemu zrozumiałem, że Taekwondo to coś więcej niż technika – to także odpowiedzialność, szacunek i budowanie relacji. Jego podejście sprawiło, że gdy zmienił klub, poszedłem za nim – i była to jedna z najważniejszych decyzji na mojej sportowej drodze. Dzięki niemu mogę nie tylko trenować, ale też rozwijać się jako instruktor, prowadząc zajęcia pod jego okiem. To doświadczenie uczy mnie odpowiedzialności, pracy z ludźmi i przywództwa – umiejętności, które są dla mnie równie ważne poza matą.

Na co dzień zajmuję się programowaniem, szeroko pojętym IT i biznesem. To tam mam największe ambicje – rozwijać się, tworzyć nowe rozwiązania i w przyszłości zbudować własną firmę, która będzie miała realny wpływ na świat. Taekwondo daje mi stabilny fundament: dyscyplinę, odporność psychiczną i konsekwencję, które przenoszę do pracy zawodowej i przedsiębiorczości.

Często wracam do słów Rockiego Balboy: „To nie ważne, jak mocno potrafisz uderzyć. Ważne, jak wiele ciosów potrafisz przyjąć i wciąż iść naprzód.”

To idealnie oddaje ducha walki i zasadę, że liczy się determinacja, a nie brak przeszkód. Właśnie ta postawa – nieustanne podnoszenie się mimo trudności – jest dla mnie najważniejszą lekcją zarówno w Taekwondo, jak i w życiu. Dzięki niej wiem, że każda porażka może stać się krokiem do dalszego rozwoju.